Faktor Psikologi Dan Persepsi Penting Dalam PRU

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

BAHANG pilihan raya umum makin hangat. Perdana Menteri, Mohd Najib Abdul Razak menjanjikan durian runtuh kepada peneroka Felda, hidup mati tawaran am permulaan (IPO) Felda Global Ventures (FGV) akan dilakukan Mei ini dan lawatan Perdana Menteri sehari ke negara China yang dianggap penting bagi mengambil hati pengundi Cina.

Progran Transformasi Kerajaan (GTP) dan Program Transformasi Ekonomi (ETP) diuar-uarkan sebagai mengatasi matlamat. Harga petrol tidak dinaikkan dan Mohd Najib berikrar subsidi akan diteruskan.

Idris Jala yang setahun lalu memberi amaran Malaysia akan muflis macam Greece kalau subsidi tidak dihapuskan, kini berkata Kerajaan mampu menanggung kos subsidi dan Malaysia tidak akan muflis macam Greece. Alhamdulillah.

Bantuan 1Malaysia dan bantuan kepada murid-murid sudah diagihkan. Macam-macam peruntukan luar jadual telah diberikan kepada sekolah jenis kebangsaan Cina dan Tamil.

Pendek kata, kecuali Perdana Menteri merangkap Menteri Kewangan telah menjumpai ibu duit, kewangan negara akan kering dan beliau tidak boleh lagi terus memainkan peranan Father Christmas yang murah hati.

Rakyat jelata pula, ramai daripadanya mudah dan cepat lupa. Jadi, kalau PRU tidak diadakan dalam jangka masa singkat, Mohd Najib mungkin ketandusan wang untuk diagih-agihkan dan rakyat jelata pula lupa yang mereka telah sedikit sebanyak menerima habuan.

IPO FGV Ventures mungkin memberikan kesan durian runtuh sekali seumur hidup kepada peneroka dan menjana keuntungan modal (capital gain) yang lumayan kepada sesiapa saja yang terpilih untuk menerima pink form, tetapi kesannya kepada rakyat jelata lain terhad atau tidak ada langsung.

Begitu juga kemampuan Khazanah Nasional menjual aset-asetnya untuk mengisi dana negara atau keupayaan Kerajaan meminjam daripada EPF juga terhad disebabkan kesuntukan masa dan unjuran prospek ekonomi yang kurang menggalakkan bagi tahun ini.

Tidak Boleh Tunggu Lama

Jadi, kalau Perdana Menteri tidak mengadakan PRU dalam jangka masa beberapa bulan ini, segala kesan positif bantuan kewangan yang beliau berikan akan hilang begitu sahaja dan kesan negatif pertumbuhan ekonomi yang lebih rendah mungkin akan mula membebankan rakyat jelata, khususnya pemilih.

Taktik melewatkan PRU dengan harapan pembangkang akan bercakaran dan menjadi lemah mungkin tidak berkesan kerana seperti dalam PRU 2008, sebilangan pemilih akan mengundi pembangkang bukan kerana mereka sukakan pembangkang, tetapi kerana mereka lebih tidak sukakan BN. Kedua-dua belah pihak tidak boleh memandang remeh faktor benci dan menyampah ini.

Dalam kolum Other Thots saya dalam majalah Malaysian Business keluaran 16-31 Mac, saya antara lain menulis (dengan izin):

1. At the level of confidence that Prime Minister Datuk Seri Mohd Najib Abdul Razak and his key operators like the Umno Information Chief, Datuk Ahmad Maslan, and the Selangor Barisan Nasional election co-ordinator, Datuk Mohd Zin Mohamed are exuding, the ruling coalition should already be matching words with deeds.

2. I am not talking about not renewing the senatorial term of the beleaguered Women, Family and Community Development Minister Datuk Seri Shahrizat Abdul Jalil. That, to many observers, was what the Prime Minister should have done months ago. Instead, when the crunch came, it was Shahrizat who herself announced on March 11 that she would resign from the Cabinet when her senatorial term ends in April.

3. I am talking about the Prime Minister naming the so-called winnable candidates, especially for the Menteri Besar post in the states he hopes to wrest from the Pakatan Rakyat (PR) and in the states where his predecessor, Tun Abdullah Ahmad Badawi, had problems appointing suitable Menteris Besar because of the Rulers’ objections.

4. I am talking about the Prime Minister answering with concrete proof the various charges against him, members of his household and, most importantly, his government.

5. I am talking about making such a bold decision as naming Umno Youth Chief Khairy Jamaluddin to take on Opposition leader Datuk Seri Anwar Ibrahim in Permatang Pauh, the MCA President Datuk Seri Chua Soi Lek to challenge the Penang Chief Minister Lim Guan Eng, and MIC President Datuk Seri G Palanivel to wrest the Sungai Siput Parliamentary seat from Parti Sosialis Malaysia (PSM) (corrected). If Khairy hopes to become the ultimate young bull in the Malaysian political arena, he must challenge the ageing bull, and Soi Lek must be brave enough to launch his own Tanjung Project to reinstate MCA’s ownership in the state.

6. And the Prime Minister promising the voters that he will drop all non-performing and problematic Ministers from his Cabinet, in particular, those whose family members and staff have been caught with millions of ringgit in unexplainable wealth.

7. Also, by now, I assume the Prime Minister or his emissaries have already had an audience with all the Malay Rulers to sort out the list of possible Menteri Besar candidates. It’s foolish for the BN, in particular Umno, to pretend that the wishes and opinions of the Rulers do not carry weight in the appointment of Menteris Besar.

8. Aside from ironing out possible problems with the Rulers, the voters too have the right to share the Prime Minister’s confidence, starting with knowing early enough who his winnable candidates are, failing which, they may conclude that there weren’t such candidates and that divisional warlords still called the shots.

Jadi, walaupun media massa arus perdana setiap hari melaungkan keyakinan Perdana Menteri bahawa sokongan pengundi kepada BN semakin pulih dan beliau mahu majoriti dua pertiga dikembalikan, namun laluan ke arah itu mungkin tidak semudah yang diuar-uarkan.

Faktor psikologi, persepsi dan perang saraf mungkin memainkan peranan yang sama kuat atau mungkin juga lebih kuat daripada faktor-faktor sebenar seperti pemberian kewangan dan janji pembangunan.

Pada PRU 2008, prestasi BN merosot teruk kerana persepsi negatif terhadap Pentadbiran Abdullah Ahmad Badawi dan faktor "benci" atau "meluat" kepada apa yang digelar budak-budak tingkat empat. Soalnya adakah Pentadbiran Mohd Najib bebas daripada kemelut yang serupa? Wallahualam.

Anjing Dan Kari Hangatkan Singapura

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

KALI ini saya akan menulis mengenai anjing dan kari. Anjing dan kari itu pula bukan di Malaysia, tetapi di Singapura. Lepas itu, saya hendak lihat macam mana sesetengah pembaca dan pembahas akan mempolitikkannya.

Bukan apa, tetapi kerana ada sesetengah pembahas akan mempolitikkan apa saja yang saya tulis walaupun tajuknya tidak kena mengena dengan politik. Mungkin itulah “tugas rasmi” sesetengah pembahas. Wallahualam.

Mengenai anjing, media massa melaporkan yang seorang pelajar negara China yang belajar di Singapura didenda S$3,000 (kira-kira RM7,320) dan perintah melakukan tugas-tugas kemasyarakatan selama tiga bulan kerana memanggil orang Singapura “anjing” dalam blog mikro.

Pelajar berkenaan, Sun Xu yang berusia 25 tahun belajar di Universiti Nasional Singapura (NUS) juga akan kehilangan biasiswa Kerajaan Singapura bagi semester terakhir pengajiannya.

Bulan lalu, Sun mencetuskan kemarahan rakyat Singapura dengan menulis dalam blog mikro berbahasa Cina Weibo bahawa "ada lebih banyak anjing daripada manusia” di republik itu yang 74 peratus penduduknya berketurunan Cina.

Dalam tulisannya, Sun marah kepada orang tua-tua Singapura yang merenung beliau atau menengkingnya apabila beliau secara tidak sengaja melanggar mereka di tempat-tempat awam.

Kalau dulu orang Cina Singapura menghalakan sentimen negatif mereka kepada bangsa minoriti Melayu dan India, sekarang yang jadi sasaran kebencian mereka adalah pendatang negara China sehingga parti pemerintah, PAP kehilangan banyak undi dalam pilihan raya umum Mei lalu.

Ramai yang bandingkan perbuatan Sun itu dengan satu kejadian di Hong Kong di mana seorang profesor negara China memanggil penduduk Hong Kong "anjing", "anak haram" dan "penipu". Di bekas tanah jajahan British itu, penduduknya yang lebih kaya dan maju memandang rendah pendatang dari tanah besar.

Sebelum itu, sepasang suami isteri pendatang dari negara China juga menimbulkan kemarahan rakyat Singapura apabila mereka membuat aduan kepada Pusat Timbang Tara Masyarakat kerana tidak suka bau kari yang dimasak oleh jiran keturunan India mereka.

Mereka buat aduan walaupun keluarga India itu telah mengambil tindakan menutup pintu dan tingkap apabila memasak kari.

Yang menyebabkan rakyat Singapura marah adalah apabila Penimbang Tara bernama Marcellina Giam, mengeluarkan perintah yang keluarga India Singapura itu hanya boleh masak kari apabila keluarga pendatang negara China itu tidak ada di rumah dan, sebagai ganti, pendatang negara China itu berjanji akan mencuba kari yang dimasak oleh jiran India mereka.

Keputusan Giam itu mencetuskan kemarahan rakyat Singapura yang sudah pun berasa kurang senang dengan dasar Kerajaan mereka yang mengutamakan imigran dari negara China. Kini ada kira-kira sejuta pendatang negara China di Singapura atau satu perlima daripada penduduk Republik itu.

Menurut laporan media massa, rakyat Singapura, khasnya Cina tidak sukakan pendatang negara China bukan saja kerana bilangan mereka yang ramai dan gaya hidup mereka, tetapi juga kerana majoriti daripada mereka bukan dari wilayah Fujian and Guangdong yang berupa tempat asal orang Cina Singapura. Lagipun kebanyakan pendatang negara China itu tidak boleh berbahasa Inggeris yang berupa “bahasa kebangsaan” Singapura.

Bekas Perdana Menteri, Lee Kuan Yew, yang menjadi juara imigrasi rakyat China, Hong Kong dan Taiwan, turut mencetuskan ketidaksenangan orang Cina Singapura. Selewat bulan lalu beliau mempertahankan kemasukan imigran China.

Katanya, suka atau tidak, kalau rakyat Singapura tidak menghasilkan lebih ramai bayi, negara itu terpaksa terus bergantung kepada imigrasi. Lee berkata beliau sedar rakyat Singapura tidak senang melihat begitu ramai orang asing, tetapi ekonomi Singapura akan beku dan, paling buruk, masanya akan tiba apabila tidak ada siapa yang akan menjaga orang tua Singapura.

Berbanding Singapura, nampaknya kita di Malaysia sangat baik, sangat bertolak ansur dan sangat cincai sampai berjuta-juta pendatang asing, majoritinya haram, membanjiri negara kita. Kalau dari negara China, ramai masuk sebagai pelancong dan pelajar, tapi kerja sebagai tukang urut, GRO dan pelacur atau jadi perempuan simpanan dan isteri penanam halia sampai Wanita MCA pun naik pening. Wallahualam.

Friends In Need Are Friends Indeed

A Kadir Jasin

(If you are commenting “anonymously”, please state your name/pseudonym at the beginning and end of your comment. Thank you.)

ON Friday March 23, we buried Mazlan Nordin. The Tan Sri died a day earlier at the University of Malaya Medical Centre. He was 86.

That meant not many of his contemporaries were left to pay him the last respect. About the only one present was journalist-turned-hotelier H.M.Shah, who is 90 and was Mazlan’s boss at the Utusan Melayu newspaper group.

Others were his colleagues like Zainuddin Maidin aka Zam and Kamarul Ariffin. Zam succeeded Mazlan as Utusan’s editor-in-chief and later chairman. Kamarul was also once the group’s chairman. Prime Minister Mohd Najib Abdul Razak and former Finance Minister, Daim Zainuddin (Tun) also paid their last respect.

I counted among Mazlan’s pupils and colleagues. Others included Rejal Arbee, Ahmad A Talib, Abdul Rahman Sulaiman, Safar Hashim and Azman Ujang.

I first met Mazlan in the second half of 1969 when I joined Bernama. He went on to become Bernama’s editor-in-chief and later chairman. He was a kind person and a thoughtful boss. Working under him made you feel equal.

He was an uncontroversial person, always able to steer clear of partisan politics despite helming some of the most politicised media organisations in the country.

His death is a lost to Malaysian journalism, most notably to bilingualism. He was the last of the bilingual writer of his generation, at ease with both the Malay language and English.

It is sad that fewer and fewer such journalists, writers and editors are being created these days. Most of the younger journalists, writers and editors are either conversant in the Malay language or English.

Not too long ago, I also lost another journalism teacher – Dame Christine Cole Catley. She died in her home country New Zealand last November at the age of 89.

To her too, I owe a debt of gratitude. She was one of my teachers at the Wellington Polytechnic in 1970/71 when I was there on the Colombo Plan Scholarship. I met her again some 20 years later when the class 1970/71 had a gathering in Wellington.

It was she who noticed that Hashim Makaruddin (now Tan Sri and Chairman of the Utusan Melayu Berhad) and I were a bit too advanced for the journalism course she was teaching. Intuitively, she sent us out to “work” with country newspapers and live with Kiwi families.

She sent us out to work with such newspapers in far-flung places in the beautiful country, which in more recent times was made famous worldwide as the Middle Earth in the movie version of Tolkin’s trilogy.

I worked for Levin Chronicle, where worm infestation of the season’s lambs was a big story and the Wanganui Herald, where I was introduced and fell in love with printer’s ink.

At midmorning every day, my news editor, the late George Abbot, made me wait at the printing presses for the first copies of the paper and rushed them to him and other senior staff.

It was while staying with the family of an Anglican priest in Levin that I said my first dinnertime grace. Only years later that “doa makan” became fashionable with Muslims in Malaysia.

It was these old time journalists and editors that gave the newsrooms their life and flavour and, not to mention, colourful expletive-filled language. Sadly, today’s newsrooms are stiff and sterile and lacking the robustness of a creative environment.

Mazlan and Dame Christine were among the people to whom I owe a huge debt of gratitude. I also owe debt of gratitude to journalism luminaries like the late Abdul Samad Ismail (Tan Sri) and Lee Siew Yee (Tan Sri) and fellow journalists like late Mohd Nordin Sopiee, Rejal and Ahmad Sebi. Their guidance and camaraderie made what I am today. Alfatihah and thank you.

Menjelang Pilihan Raya Macam-Macam Ada

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

SEMAKIN kuat, hangat dan bersemangat cakap-cakap pilihan raya, semakin panas jugalah persekitaran politik satu Malaysia. Pendek kata, macam kata iklan ikonik Astro tidak lama dulu – “macam-macam ada.” Antaranya:-

1. Perdana Menteri, Mohd Najib Abdul Razak, dilaporkan oleh akhbar The Sun sebagai berkata, tarikh pilihan raya umum adalah “trademark” (tanda niaga) beliau. Maksud beliau, keputusan bila PRU akan diadakan adalah hak mutlak beliau. Beliau yakin orang India kini menyokong Barisan Nasional dan mahu kelebihan suara dua pertiga dikembalikan.

2. Namun begitu, di sebalik kecanggihan kempen blog, Facebook dan Twitter, aspek-aspek tahayul dalam pemikiran sesetengah orang politik terus kukuh. Maka, ramailah tukang tilik dan burung serinditnya, sami pelbagai agama, bomoh Siam dan Kiai Jawa yang dilawati untuk mendapatkan “petunjuk”.

3. Khabarnya, ada tok sami yang meramalkan bulan Jun ini, bulan, bintang dan matahari akan berbaris harmonis di angkasa raya menandakan masa paling sesuai untuk mempertaruhkan nasib. Agaknya itulah sebab mengapa ada ramalan mengatakan PRU akan diadakan Mei atau Jun.

4. Namun begitu, hanya Mohd Najib akan menentukan sama ada segala ramalan mengenai tarikh PRU itu tepat. Itu tanda niaga yang didaftar atas nama beliau.

5. Selepas pergolakan Pas di Kedah, kini giliran DAP pula. Pengerusi Nasionalnya, Karpal Singh terus bertelingkah dengan Timbalan Setiausaha Agung merangkap Timbalan Ketua Menteri II Pulau Pinang, Dr P Ramasamy. Karpal tidak puas hati dengan keputusan Jawatan Kuasa Disiplin mengenai aduan salah laku terhadap Ramasamy lantas menghalakan serangan kepada pengerusi jawatankuasa itu, Tan Kok Wai, pula. Apa yang sedang berlaku dalam DAP sekarang adalah penerusan perebutan kuasa antara golongan lama dan baru dalam parti itu. Pergolakan dalam Pas dan DAP itu sudah tentunya tidak baik bagi Pakatan Rakyat.

6. Selain isu lembu dan kondo NFCorp yang menghambat Ketua Wanita Umno, Shahrizat Abdul Jalil, keluar daripada Kabinet, Umno kehilangan seorang veteran apabila bekas Menteri Penerangan, Abdul Kadir Sheikh Fadzir, mengumumkan keluar parti selepas 56 tahun berkuat kuasa 19 Mac. Beliau berbuat demikian selepas dicabar oleh Setiausaha Agung Umno, Teuku (Tengku) Adnan Mansor agar keluar kalau tidak puas hati dengan parti.

7. Bukan Abdul Kadir saja keluar parti. Ramai lagi yang telah keluar Umno tapi nama mereka ada lagi dalam daftar kerana cawangan tidak mahu atau tidak berani kemukakan kepada ibu pejabat.

8. Ramai yang keluar parti masih komited kepada Umno, tetapi mereka berbuat demikian kerana tidak yakin lagi dengan kepemimpinan parti, khasnya mengenai mempertahankan hak orang Melayu. Pemimpin atasan Umno dilihat lebih mengutamakan Barisan Nasional daripada Umno.

9. Jawatankuasa Akaun Parlimen (PAC) mengesahkan yang National Feedlot Corporation (NFCorp) milik keluarga Shahrizat tidak membayar balik ansuran hutang mudah kepada Kerajaan pada bulan Januari dan Feb lalu berjumlah RM34 juta.

10. Dr Hassan Ali, bekas Exco Kerajaan Pakatan Rakyat Selangor, yang baru dipecat daripada Pas kerana bergaduh dengan rakan kongsi DAP, berkata beliau gembira menghadiri sidang DUN sebagai wakil rakyat bebas. Cabaran terhadap Pas ialah membuktikan kepada orang Melayu/Islam yang ia bukan di bawah telunjuk DAP dan PKR.

11. Sebahagian peneroka Felda dan perwakilan mereka masih menentang IPO Felda Global Ventures. Masih banyak soalan mengenai modus operandi cadangan IPO itu yang belum terjawab. Seorang bekas menteri kanan bertanya mengenai “preference shares” yang akan memberikan keutamaan dividen kepada pihak-pihak tertentu dan membelakangkan peneroka.

12. Tidak kira di negeri perintah BN atau PR, keselesaan dan keselamatan harian rakyat jelata semakin terancam. Bandar raya, bandar dan pekan semakin kotor, jalan raya berlopak dan anjing (bertuan dan liar) berkeliaran menjadi ancaman kepada orang ramai. Di Bukit Mertajam, Seberang Prai baru-baru ini, seorang kanak-kanak tujuh tahun, Dhiya Qairina, diserang anjing jirannya ketika berbasikal.

13. Sekarang dalam satu Malaysia (rakyat didahulukan, pencapaian diutamakan) anjing, sama ada anjing bertuan atau anjing liar, serta babi hutan menjadi masalah besar. Dulu anjing yang tidak ada lesen tergantung di tengkuk akan ditangkap atau ditembak. Tapi sekarang tidak lagi. Tunggu sajalah sampai manusia dijangkiti penyakit anjing gila (rabies) barulah Kerajaan akan riuh-rendah, hiruk-pikuk buat ikrar dan janji.

14. Tidak cukup dengan anjing, babi hutan dan kera, kita juga kena main oleh pendatang (halal dan haram). Kerana para perunding antarabangsa dan diplomatik kita hambar dan half-past-six, maka negara kita kena buli kiri kanan oleh negara-negara jiran. Negara jiran yang sepatutnya jadi kawan sudah jadi lawan.

Wallahualam. Kalau pembahas ada nak tambah, silalah tambah.

Anwar-Raja Petra: Daripada Kawan Kepada Lawan

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

SESIAPA saja yang mengenali rapat Ketua Pembangkang Parlimen, Anwar Ibrahim dan fugitive blogger (blogger lari daripada undang-undang) Raja Petra Raja Kamaruddin, tentu boleh merasakan keunikan pertikaman lidah yang sedang berlaku antara mereka.

Mereka pernah menjadi rakan akrab lama sebelum Anwar melancarkan gerakan reformasi setelah dipecat daripada kerajaan pada tahun 1998. Raja Petra adalah antara penggerak dan penyokong tegar gerakan itu.

Apabila Abdullah Ahmad Badawi menjadi Perdana Menteri, Raja Petra adalah antara pengkritik utama beliau di kalangan pengamal media baru.

Apabila Abdullah ditekan agar bersara awal dan digantikan oleh Mohd Najib Abdul Razak, Raja Petra dari awal lagi kritikal terhadap Mohd Najib. Beliau melemparkan pelbagai tuduhan terhadap Mohd Najib.

Sekarang beliau menghalakan serangan terhadap Anwar pula. Dalam episod terbaru, beliau menggelar Anwar “chicken” atau ayam betina. Dalam ungkapan bahasa Inggeris, ayam betina adalah seorang pengecut.

Raja Petra menuduh Anwar meminta supaya beliau (Raja Petra) dikeluarkan daripada senarai ahli panel forum mengenai isu global di Kent, England hari ini.

Kalau konotasi ayam betina negatif dalam bahasa Inggeris, ia lebih tidak positif dalam bahasa Melayu jalanan. Ayam, dalam lingo jalanan turut dirujukkan kepada pelacur. Justeru itu, ungkapan "a chicken" yang digunakan oleh Raja Petra itu sangatlah tidak elok bagi Anwar.

Soalnya, mengapakah percakaran dua bekas kolaborator itu berlaku?

Adakah Raja Petra tidak lagi komited kepada reformasi Anwar atau beliau cuba mencari dahan baru untuk bergayut?

Dalam berita yang disiarkan oleh akhbar New Straits Times hari ini, Raja Petra dipetik sebagai berkata, kalau Anwar takut berbahas dengan beliau, bagaimanakah beliau hendak berbahas dengan Mohd Najib.

Raja Petra mengajak Anwar berbahas dengan beliau dahulu sebelum berbahas dengan Mohd Najib.

Pada akhir-akhir ini Raja Petra melemparkan pelbagai tuduhan berat terhadap Anwar, termasuk rasuah dan salah guna kuasa ketika beliau dalam kerajaan.

Bagi mereka yang tahu perhubungan akrab di antara Anwar dan Raja Petra serta tindak-tanduk Anwar ketika di dalam kerajaan, tuduhan rasuah dan salah guna kuasa itu berat serta tidak membantu Anwar pada saat beliau sedang cuba mengukuhkan kedudukannya sebagai ketua de facto Pakatan Rakyat menjelang pilihan raya umum ini.

Dari sudut pandangan lain pula, perbalahan Anwar-Raja Petra itu tidaklah menghairankan kerana dalam kerjaya politik Anwar, kawan boleh menjadi lawan dan lawan menjadi kawan dalam sekelip mata.

Wallahualam.

Shahrizat Korban Diri Kerana Kabinet dan Umno?

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

MUTAKHIR - Pengarah National Feedlot Corporation (NFCorp), Datuk Salleh Ismail (suami Shahrizat) dihadapkan ke Mahkamah Sesyen Kuala Lumpur atas tuduhan pecah amanah melibatkan RM49.7 juta milik syarikat itu. Beliau juga didakwa atas dua pertuduhan mengikut Akta Syarikat 2001 kerana melakukan kedua-dua perbuatan itu tanpa kebenaran mesyuarat agung. Salleh mengaku tidak bersalah dan dikenakan ikat jamin RM500,000. Beliau dituduh menyalahgunakan RM9,758,140 untuk membeli dua unit kondominium dan memindahkan RM40 juta ke dalam akaun syarikat milik keluarganya, National Meat Livestock Corporation Sdn. Bhd.

Posting Asal

KALAU kefahaman kita mengenai kenyataan ringkas Perdana Menteri, Mohd Najib Abdul Razak, berkaitan “pengunduran” Menteri Pembangunan Wanita, Keluarga dan Masyarakat, Senator Shahrizat Abdul Jalil, tepat, maka antara kesimpulan yang boleh kita buat adalah Perdana Menteri tidak campur tangan.

Ini adalah kerana Media massa, antara lain, memetik Mohd Najib sebagai berkata bahawa Shahrizat “mengorbankan diri demi Kabinet dan Umno.” Untuk itu, Mohd Najib memuji beliau.

Perdana Menteri memberi tahu pemberita di Pekan petang semalam yang tindakan Shahrizat meletakkan jawatan apabila tempoh pelantikan beliau sebagai Senator berakhir 8 April ini adalah tindakan tepat.

Mohd Najib menambah, walaupun tidak ada bukti setakat ini yang Shahrizat melakukan apa-apa kesalahan, tetapi kerana isu NFC telah mencetuskan kontroversi dan pertikaian, beliau bersedia mengundurkan diri daripada kerajaan.

Daripada kenyataan Perdana Menteri yang dilaporkan oleh media massa itu, kita boleh membuat beberapa kesimpulan dan mengemukakan beberapa persoalan. Antaranya:

1. Perdana Menteri tidak campur tangan sama ada Shahrizat kekal dalam Kabinet atau meletakkan jawatan;

2. Shahrizat mengambil pilihan “mengorbankan diri” demi Kabinet dan Umno” bukan kerana didesak oleh sesiapa;

3. Kita tidak akan tahu sama ada Perdana Menteri telah mengambil keputusan sama ada menyambung atau tidak tempoh pelantikan Shahrizat sebagai Senator selepas 8 April ini; .

4. Adakah peletakan jawatan Kabinet akan mengurangkan pengaruh Shahrizat sebagai Ketua Wanita Umno atau mengurangkan tekanan ke atas pergerakan itu bagi mempertahankan kewibawaan ketuanya?;

5. Adakah anggota Kabinet lain yang ada masalah kewibawaan kerana mereka sendiri atau kakitangan mereka dibabitkan dengan kegiatan rasuah dan penyalahgunaan kuasa akan mengikut jejak Shahrizat; dan

6. Adakah Perdana Menteri akan menggugurkan watak-watak bermasalah seperti itu daripada senarai calon “winnable” (calon boleh menang) beliau dalam pilihan raya umum yang menjelang?

Wallahualam. Hanya Allah yang tahu, tetapi menjelang PRU tentu ada manusia yang mendongak ke langit melihat sama ada bulan, bintang dan matahari berbaris di angkasa atau menemui kiai Indonesia, sami daripada pelbagai agama dan burung serindit yang pandai menilik.

Apa Jadi Kalau Kromosom Y Makin Pupus?

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

MEMANDANGKAN ada pembahas kurang senang dengan tampalan lepas mengenai dakwaan khalwat ke atas Ahli Majlis pusat PKR, Dr Badrul Amin Baharom, jadi saya tidak akan menulis apa-apa mengenai politik kali ini.

Kita "cool down sikit" walaupun ada banyak isu politik yang boleh saya tulis sebab beberapa hari lalu (1 Mac), saya dijemput hadir taklimat pilihan raya Barisan Nasional Selangor di Shah Alam yang dihadiri Perdana Menteri Mohd Najib Abdul Razak. Banyak strategi “Selangor Takeover Plan (STOP)” dibagi tahu kepada warga korporat dan Industri pelbagai kaum. Tak tahulah saya sama ada semua yang dijemput dan hadir itu sokong atau simpati dengan BN. Lepas itu, Menteri Besar Selangor Abdul Khalid Ibrahim pula berkata Pakatan Rakyat yakin menang dua pertiga di negeri itu dalam pilihan raya umum akan datang.

Untuk tampalan kali ini saya akan menulis mengenai sesuatu yang mungkin tidak menyakitkan hati atau menimbulkan kemarahan sesiapa. Itu pun belum tentu. Saya akan bercerita sikit mengenai kromosom Y. Tapi sebelum itu, saya ingin beri amaran. Oleh kerana tajuk ini saintifik, maka istilah-istilah yang akan saya gunakan adalah dalam konteks sains, jadi tidak harus dianggap lucah atau kesat.

Misalnya, saya akan terjemahkan “testes” menjadi testis atau buah pelir seperti yang diguna pakai oleh Pusat Rujukan Persuratan Melayu Dewan Bahasa dan Pustaka. Di mana saya silap atau penerangan lebih saintifik diperlukan, saya jemput para doktor dan saintis menokok-tambah.

Berbalik kepada kromosom Y, ia adalah satu daripada dua kromosom yang menentukan jantina dalam kebanyakan mamalia, termasuk manusia. Satu lagi adalah kromosom X. Kromosom Y mengandungi gen SRY dan gen inilah yang mencetuskan pertumbuhan testis atau buah pelir. DNA (deoxyribonucleic acid) dalam kromosom Y diturunkan daripada bapa kepada anak lelaki.

Saya tergerak menulis hal ini sebagai sambungan kepada tampalan mengenai penyakit koro yang saya lakukan setahun dua dulu. Sindrom koro menjangkiti orang lelaki menyebabkan kemaluan mereka sorot. Bila hal ini terjadi, pesakit hilang sebahagian besar fungsi seksual dan, ikut cerita, hendak buang air kecil pun seksa.

Gen SRY dalam kromosom Y mencetuskan pertumbuhan embrio dalam rahim sebagai lelaki. Kromosom X dimiliki oleh perempuan dan lelaki. Orang perempuan mempunyai dua kromosom X manakala lelaki satu kromosom X dan satu Y.

Bayi lelaki dan perempuan masing-masing mengekalkan satu kromosom X ibu mereka. Tetapi bayi perempuan mempunyai kelebihan kerana mereka mengekalkan Kromosom X yang kedua daripada bapa mereka.

Tetapi yang menggerakkan saya menulis hal ini adalah perbahasan di kalangan penyelidik antarabangsa sejak beberapa tahun kebelakangan ini. Ada antara mereka mendakwa kromosom Y semakin hari semakin kehilangan gennya dan mungkin putus. Wallahualam. Kalau ini benar, maka semakin hari semakin kurang bayi lelaki dilahirkan, Tetapi, kata para penyelidik itu, ia tidaklah berlaku dalam masa yang singkat. Ia mungkin mengambil masa berjuta-juta tahun.

Di Malaysia sekarang, nisbah jantina adalah 106 lelaki bagi setiap 100 perempuan. Ini mungkin disebabkan, antara lain, oleh ramainya pekerja asing lelaki di negara kita.

Perangkaan lain pula mengatakan nisbah lelaki-perempuan di dunia agak sama. Margin antara 5% hingga 10% adalah biasa, walaupu ada negara dan wilayah, misalnya Dunia Arab, di mana lelaki melebihi wanita hingga 15% atau 20%. Wallahualam, tak tahulah saya sama ada ubat kuat dan Tongkat Ali boleh mempengaruhi penghasilan kromosom Y dan gen lelaki.

Khalwat, Tangkap Basah & The Politicians

A Kadir Jasin

(If you are commenting “anonymously”, please state your name/pseudonym at the beginning and end of your comment. Thank you.)

IF one lives long enough and is observant, he or she is bound to come across a similar incident or hear a similar story more than once. Over time, the incident or story becomes familiar.

So, when I read the story of one Dr Badrul Amin Baharom being allegedly caught in close proximity – better known in the Malaysian syariah parlance as “khalwat” and the Malay language as “tangkap basah” - it reminded me of a similar story that took place some 15 years ago.

For those unfamiliar with “tangkap basah”, it literally means being caught while being wet.

Of course, like all macho and self-righteous Muslim politicians accused of khawat, Dr Badrul Amin vehemently denied it.

Only a village yokel would own up when caught. He admitted to committing the khalwat either out of fear of being beaten to pulp or because he wanted to marry his khalwat partner quickly and cheaply.

But Dr Badrul Amin is no country yokel. He is a member of Parti Keadilan Rakyat’s supreme council and the Selangor government information chief. He was a former law lecturer at the International Islamic University Malaysia and has always held the moral high ground.

But a few nights ago in Kuantan, he was accused of committing khalwat with a 28-year old married woman. They were “caught wet” by the woman’s husband and his friends.

What is similar and familiar about Dr Badul Amin’s story and the story of 15 years ago was the reason for being in the khalwat situation.

They were both being good macho men trying to help married women in distress – a sort of knight in shining armour.

In denying the “tangkap basah” allegation, Dr Badrul Amin was reported saying that “he was merely helping a woman who was facing domestic problems.”

Like the story I heard 15 years ago, the venue for helping the dame in distress was not a mosque or a surau. It was not even at the office of the party’s complaint bureau or the service centre of a wakil rakyat. Instead, the allegedly attempt to “save the mosque” took place in a hotel room. The Malays often refer to marriage as building a mosque.

The story of 15 years ago was told to me (and several other media editors) by the accused person himself. However, unlike Dr Badrul Amin, this high-ranking national politician was not accused of khalwat by any person or state authority. He was accused of having an affair or something of that sort with a housewife. His accuser was a woman who is related to a distressed housewife.

He too did not try to solve the woman’s alleged marriage problem at a mosque, his own official residence or office. He went to a posh condominium. Then, the number of such establishments was small and could be easily tracked down.

Politicians very often talk about transparency and decency. The most transparent way of solving problems and handling complaints, including marital ones, is MCA Public Complains Bureau way.

The bureau’s facilitator, (Datuk) Michael Chong is so well known that the bureau’s clientele cuts across religious, racial and political divides.
Rendezvous in a hotel room and a condominium clubhouse is not the best way for politicians to solve marital problems of distressed housewives.

Still, we must give credit to the Selangor Pakatan Rakyat Government for swiftly asking Dr Bardul Amin to go on leave for a month.

“We hope the leave will be used (by Dr Badrulamin) to focus on efforts to clear his name,” the Menteri Besar's office said a statement.

But Dr Badrul Amin does not have to worry too much. Unlike in the West, where politicians are forced to resign because of sexual improprieties, in Malaysia, politicians accused of such offences thrive.

Mahathir, Azizan Dalam Lampu Sorot Politik

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

DUA orang Kedah nampaknya menjadi sasaran kempen politik ketika ini. Pertama (Datuk) Azizan Abdul Razak, Menteri Besar Kedah dan kedua (Tun) Dr Mahathir Mohamad, bekas Perdana Menteri.

Azizan dilaporkan oleh media massa arus perdana dan alternatif sedang menghadapi krisis tidak percaya oleh beberapa orang Ahli Majlis Kerja Kerajaan daripada parti beliau sendiri iaitu Pas.

Dr Mahathir pula diasak oleh beberapa orang pemimpin Pakatan Rakyat, termasuk ketua agung DAP, Lim Kit Siang, berikutan penyelesaian luar mahkamah kes saman yang membabitkan bekas pengerusi, Tajudin Ramli, dan beberapa buah syarikat milik Khazanah Nasional Berhad.

Sekurang-kurangnya dua daripada Exco Pas – Phahrolrazi Mohd Nawawi dan Dr Ismail Salleh - dilaporkan tidak mahu dilantik semula ke jawatan itu “kerana kurang yakin dengan kepemimpinan Azizan.”

Azizan pula dilaporkan akan membuat kejutan pada hari Selasa 28 Feb ini setelah “mendapat mandat daripada kepemimpinan tertinggi parti bagi mengelakkan krisis politik.”

Dr Mahathir dilaporkan tidak mahu mengulas mengenai penyelesaian luar mahkamah yang membabitkan Tajudin, tetapi sekali lagi menafikan yang beliau “memaksa” Tajudin membeli Mas. Dr Mahathir mahu orang ramai membuat penilaian sendiri.

Pada 24 Feb, Malaysian Insider melaporkan bahawa Kit Siang mahu Putrajaya memulakan pengauditan penuh ke atas apa yang beliau sifatkan sebagai kerugian berbilion-bilion ringgit akibat skandal kewangan ketika Dr Mahathir menjadi Perdana Menteri.

Hakikat bahawa asakan dalam parti terhadap Azizan berlaku ketika cakap-cakap pilihan raya semakin hangat, mencetuskan andaian bahawa perebutan kuasa sedang berlaku dalam Pas Kedah.

Berbanding dengan dua orang Exco yang disebutkan itu, memanglah Azizan kurang dinamik. Azizan adalah orang lama. Gaya dan daya kepemimpinan beliau juga gaya dan daya orang lama – tidak konfrontasi dan tidak menonjol, tetapi disenangi kawan dan lawan.

Gaya dan cara beliau yang sederhana itulah menyebabkan sukar bagi parti-parti lawan, khasnya Umno, menyerang beliau secara berdepan. Tetapi ramai pula pemimpin Pas yang bimbang gaya dan daya beliau yang sederhana itu melemahkan Pas.

Biar apa pun, kalau perselisihan dalam kepemimpinan Pas Kedah itu meruncing menjadi krisis, ia, secara tidak sengaja – dengan izin “by default” - akan mencerahkan harapan Umno/BN merampas semula negeri itu pada Pilihan Raya Umum akan datang.

Dr Mahathir pula semakin hebat dikritik oleh PR serta oleh elemen-elemen anti-BN dan anti-Kerajaan kerana beliau dilihat sebagai kembali cergas dalam politik kepartian. Malah ada di kalangan mereka yang berpendapat bahawa, dalam hal-hal tertentu, Dr Mahathir lebih berpengaruh dan berwibawa daripada Perdana Menteri Mohd Najib Abdul Razak.

Jadi, adalah tugas mereka memusnahkan pengaruh dan kewibawaan beliau pada saat-saat beliau nampak begitu intim dengan Mohd Najib dan semakin cergas dalam arena politik parti.

Kalau dalam PRU 2008 kritikan terbuka beliau terhadap kepemimpinan (Tun) Abdullah Ahmad Badawi “menguntungkan” pembangkang, sokongan beliau terhadap Mohd Najib mungkin “merugikan” mereka. Jadi tidak hairanlah mereka menyerang dan memburuk-burukkan beliau.

Kesimpulannya, tolak campur darab dan bahagi, PRU nanti akan dimenangi oleh BN atau PR bukan kerana mereka kuat, tetapi kerana lawan mereka lemah.

Seperti kata ahli politik Inggeris, Ken Livingstone, “If Voting Changed Anything They'd Abolish it.” (Kalau Pilihan Raya Mengubah Sesuatu, Mereka Pasti Telah Mengharamkannya). Wallahualam.

Jangan Paksa PNB Jual Aset

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

PATUTKAH Permodalan Nasional Berhad (PNB) digesa atau dipaksa menjual pelaburan bukan terasnya kepada usahawan Bumiputera?

Pada 9 Feb lalu, Perdana Menteri, Mohd Najib Abdul Razak, menggesa PNB dan Khazanah Nasional Berhad menjual pelaburan bukan teras (non-core) mereka kepada usahawan Bumiputera.

Media massa berkata Perdana Menteri menggesa, tetapi Mohd Najib, dalam ucapan yang sama, menyatakan yang Khazanah dan PNB, masing-masing, telah mengenal pasti lima buah syarikat untuk dijual.

Jadi bukanlah gesaan lagi, tetapi sudah menjadi satu tindakan.

Dalam kolum “Other Thots” majalah Malaysian Business, keluaran 16-29 Feb, saya, antara lain, mengulas: “...tetapi saya ingin menggesa agar kita berhati-hati mendesak atau memaksa PNB menjual pelaburan yang dianggap bukan teras. Lagipun, sama ada sesuatu pelaburan itu teras atau bukan teras adalah terkaan.

“Pelaburan teras pun boleh diklasifikasikan sebagai bukan teras kalau berlaku tekanan dari atas atau apabila ada pemain pasaran saham yang tidak berprinsip mengemukakan skim cepat kaya yang meyakinkan.”

Pada 14 Feb pula, The Star Online melaporkan yang PNB mungkin menjual syarikat kawalannya seperti MNRB Holdings Berhad, Bonia Corporation Barhad dan Asia File Corporation Berhad.

Jual-beli aset adalah perkara biasa bagi mana-mana perniagaan pun. Selain pelaburan tetap dan jangka panjang, PNB menjual-beli aset secara harian di Bursa Malaysia sebagai sebahagian daripada operasi tabung-tabung amanah sahamnya.

Tetapi, menjual terus sebuah syarikat yang dikawalnya adalah satu tindakan yang tidak harus dilakukan sewenang-wenangnya atas apa juga alasan.

Adalah tidak wajar dan bercanggah dengan prinsip pembahagian kekayaan yang adil jika PNB menjual pelaburannya kepada individu atau syarikat Bumiputera dengan membelakangkan kepentingan jutaan Bumiputera yang menjadi pemenang saham amanahnya.

Tugas memindahkan kekayaan korporat kepada usahawan Bumiputera lebih elok dilakukan oleh Khazanah Nasional, bukan oleh PNB yang sudah pun berkongsi kekayaan korporat dengan Bumiputera.

Lagipun, banyak syarikat yang sekarang ini dimiliki Khazanah Nasional pada suatu masa dulu dimiliki oleh Bumiputera, tetapi telah diambil balik oleh kerajaan secara tergesa-gesa apabila berlaku Krisis Kewangan Asia 1997/98.

Sebaliknya, PNB wajar melancarkan fasa kedua pelaburan dengan membeli saham syarikat-syarikat bukan Bumiputera (dan Bumiputera kalau ada) bagi menambah dan memperkukuhkan portfolio pelaburannya.

Dengan semakin banyaknya syarikat dan konglomerat Malaysia menjadi bertambah besar dan menguntungkan, pemilikan saham minoriti oleh PNB masih boleh memberi kesan besar kepada pemilikan aset korporat oleh Bumiputera.

Malah pembelian saham syarikat-syarikat bukan Bumiputera yang patuh syariah oleh PNB menjadi lebih wajar dan mendesak kerana sejak era (Tun) Abdullah Ahmad Badawi, PNB telah mula membuka sesetengah tabung saham amanahnya kepada bukan Bumiputera.

Kesimpulannya, PNB tidak harus digesa atau dipaksa menjual pelaburannya kepada usahawan Bumiputera, apatahlah lagi kepada bukan Bumiputera. PNB wajib mengutamakan jutaan pelabur Bumiputera dalam skim saham amanahnya daripada beberapa kerat kapitalis Bumiputera.

PNB wajib berterus terang degan Bumiputera, khasnya mereka yang melabur dalam saham-saham amanahnya, sama ada ia sedang dipaksa atau ia melakukannya secara suka rela.

Kita tidak mahu episod “penggabungan” Sime Darby, Golden Hope dan Guthrie berulang lagi. Apatah lagi kalau aset Bumiputera biasa dan totok hendak dijual kepada individu Bumiputera.

The Malay-Malaysian "Ubat" In Singapore

A Kadir Jasin

(If you are commenting “anonymously”, please state your name/pseudonym at the beginning and end of your comment. Thank you.)

IN the northern Malay slang, when something is rare and valuable, it is often referred to as “buat ubat”. Literally translated, it means for healing illnesses.

In a situation where Malays are being lampooned and parodied by members of their own race as much as by other races, it is heart warming to have an “ubat” like Hassan Marican (Tan Sri).

Since being cast aside from Petronas, allegedly over differences with the Mohd Najib Government on board appointment, this Kedah-born former Petronas President and CEO is doing extremely well across the Causeway and beyond.

Hassan, who left the national oil company at the beginning of 2010 has been accepting directorship with several foreign firms in the energy sector.

He has accepted appointments to the board of Singapore government-linked companies like SembCorp Industries Limited, SembCorp Marine Limited and Singapore Power Group (SP). In Malaysia, he sits on the board of Sarawak Energy Berhad and, in the US, on the board of oil and gas giant ConocoPhillips.

Hassan, 58, led the Petronas board in disagreeing with Mohd Najib’s nomination of his close confidante, Mohd Omar Mustapha Ong, as a non-executive director. Omar came in and Hassan went out.

The Malaysian Insider reported today that Hassan is set to become chairman of Singapore Power Group Ltd (SP) in June, succeeding Ng Kee Choe, who will retire on June 12. It quoted Energy Asia, a news portal that focuses on the energy industry.

Singapore Power Group (SP) is a leading energy utility company in the Asia Pacific. It owns and operates electricity and gas transmission and distribution businesses in Singapore and in Australia.

Of course Hassan was not nominated to the 10-member board of SP because he is a Malaysian and a Melayu. He was appointed because he is good.

Back to Hassan the “ubat”, unfortunately he is now being engaged to keep Singapore healthy instead of being here in Malaysia, where we actually need more “ubat” and better “bomoh” to cure our many illnesses and maladies. Que sera sera.

Malaysia's Image Tarnished In BBC's Apology

A Kadir Jasin

(If you are commenting “anonymously”, please state your name/pseudonym at the beginning and end of your comment. Thank you.)

UNDER the headline “BBC to issue global apology for documentaries that broke rules”, UK’s The Independent newspaper reported that “The BBC will today apologise to an estimated 74 million people around the world for a news fixing scandal, exposed by The Independent, in which it broadcast documentaries made by a London TV company that was earning millions of pounds from PR clients which it featured in its programming.

“BBC World News viewers from Kuala Lumpur to Khartoum and Bangkok to Buenos Aires will watch the remarkable broadcast, available in 295 million homes, 1.7 million hotel rooms, 81 cruise ships, 46 airlines and on 35 mobile phone platforms, at four different times, staged in order to reach audiences in different time zones. The BBC will apologise for breaking "rules aimed at protecting our editorial integrity".

“The Independent exposed last year in an investigation into the global television news industry how the BBC paid nominal fees of as little as £1 for programmes made by FBC Media (UK), whose PR client list included foreign governments and multinational companies. The company made eight pieces for the BBC about Malaysia while failing to declare it was paid £17m by the Malaysian government for "global strategic communications".

The programmes included positive coverage of Malaysia's controversial palm oil industry

According to the report, investigations into the scandal “uncovered 15 breaches of editorial guidelines”, of which eight were related to FBC’s programmes on Malaysia.

The apology, according to the report, will read: "In the case of eight other programmes, all of which featured Malaysia, we found that the production company which made the programmes appeared to have a financial relationship with the Malaysian government.

“This meant there was a potential conflict of interest, though the BBC was not aware of it when the programmes were broadcast.”

That the BBC had been duped into airing the programmes, is its problem. The British broadcaster is paying the price for its oversight.

What should concern us is that taxpayers’ money paid to FBC Media. Its unprofessional conduct has caused our country shame. Instead of benefiting from FBC costly handiwork, Malaysia’s image has instead been further damaged.

The question is: How could our government (and its agencies) have made such a mistake when we know that teams upon teams of “high-powered” media professionals have been employed by Putrajaya since Prime Minister Mohd Najib took over in 2009?

Did they not know who or what FBC Media is? To have their “global strategic communications” contractor caught red-handed and with its pants down, does not speak well of the government’s media teams and personalities.

Perhaps this is the problem and outcome of being too dependent on outside advisers and consultants, and not being hands-on enough.

Johor Sasaran Baru Pas?

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

PENGESAHAN oleh Setiausaha Agung Pas, Mustafa Ali, yang Naib Presiden parti itu, Salahuddin Ayub, akan pulang bertanding di Johor dalam Pilihan Raya Umum akan datang tidaklah memeranjatkan.

Ia adalah selaras dengan strategi parti itu dan selari dengan keyakinan baru yang diperoleh ketika dan selepas PRU 2008.

Lagipun, kalau Pas benar-benar mahu menjadi parti Melayu/Islam kebangsaan dan alternatif kepada Umno, haruslah mengembangkan sayapnya ke semua negeri, apatah lagi Johor yang berupa negeri Melayu dan kubu Umno.

Sekiranya Pas berjaya menembusi hatta sedikit sahaja kubu terakhir Umno itu, ia sudah boleh dianggap sebagai kemenangan moral yang besar.

Sedikit tembok kubu itu telah berjaya ditembusi pada PRU 2008 apabila Pas memenangi dua kerusi Dewan Undangan Negeri iaitu Maharani dan Sungai Abong.

Majoriti Pas tidaklah besar dan kekuatannya, pada ketika itu, tertumpu kepada utara barat laut Johor sahaja. Malah dalam pilihan raya kecil DUN Tenang, prestasi Pas lebih buruk daripada ketika PRU 2008. Tetapi sejak itu, Pas diketahui lebih cergas berkempen di Johor.

Ketika menghadiri kenduri kahwin anak Timbalan Presiden Pas, Mohamad Sabu, di Shah Alam Insin lalu, saya berkesempatan berbual ringkas dengan seorang lagi Naib Presiden Pas, Husam Musa, yang baru pulang berceramah di Johor.

Kalau Pas berminat menjadikan Johor sasaran seterusnya - selepas Kelantan, Kedah dan Terengganu - Salahuddin adalah pilihan tepat untuk mengetuai gerakan itu kerana beliau adalah anak kelahiran Johor dan antara pemimpin bukan ulama yang paling berkaliber dan disenangi oleh kawan dan lawan. Mulai PRU 2004, beliau bertanding dan menang di kawasan Parlimen Kubang Krian, Kelantan.

Mengikut biodata Wikipedia (bahasa Melayu), Salahuddin Bin Ayub dilahirkan pada 1 Disember 1961 Kampong Serkat, Tanjung Piai, Pontian. Beliau mendapat pendidikan Inggeris, Melayu dan Islam di Johor sebelum melanjutkan pelajaran dalam bidang Pentadbiran Perniagaan di Kolej Tunku Abdul Rahman dan mendapat ijazah BSc. dari Universiti Putra Malaysia. Beliau menjadi pegawai kewangan di MUI Bank pada 1980 dan menceburi bidang politik sepenuh masa pada tahun1983.

Strategi Pas di Johor menyamai apa yang telah dilakukannya di negeri-negeri majoriti Melayu seperti Kelantan, Kedah dan Terengganu, di mana kesabaran dan keazaman akhir membuahkan kejayaan.

Tetapi laluan Pas di Johor nyata akan lebih sukar dan mencabar kerana majoriti orang Melayu negeri itu masih terikat kuat kepada Umno.

Ramai orang Melayu Johor menganggap Umno sebagai “hak” orang Johor dan latar belakang pendidikan agama mereka menyebabkan mereka kurang tertarik dengan ortodoksi Pas. Jadi, pilihan Salahuddin, anak Johor yang berpendidikan moden, mungkin membantu mengurangkan imej ortodoks Pas.

Dengan latar belakang pendidikan moden dan terbuka, Salahuddin mungkin boleh meyakinkan generasi muda Johor bahawa Pas yang bakal beliau pimpin di negeri itu adalah berlainan daripada Pas yang dikongkong oleh ortodoksi ulama.

Wallahualam.

Cuba Sekali Sekala Bersih Sendiri Tandas

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

LEPAS bincang mengenai politik, ekonomi, sodomi dan beberapa tajuk lagi, kali ini saya hendak bali semula kepada cerita tandas.

Kita pernah panjang lebar bincang mengenai tandas dulu dan sekarang - tandas bawah pokok, dalam rumpun mengkuang, di tebing sungai, di atas jambatan dan tandas curah zaman Tun Abdul Razak.

Kerana biasa dengan bermacam jenis tandas, saya kerap buat sendiri kerja-kerja selenggara tandas. Kalau kesempitan masa atau terlalu teruk masalahnya, barulah saya upah Indah Water atau kontraktor bebas.

Jadi, antara cuti Raya Cina dan Hari Wilayah yang panjang itu, saya jadi pembersih tangki rawatan air kumbahan (septic tank). Sebenarnya tidaklah susah. Masa budak-budak dan remaja di kampung, antara tugas saya adalah menjaga tandas curah rumah kami.

Rahsia alam ciptaan Allah Taala sangat unik dan menanti untuk ditemui, dipelajari dan dimanfaatkan. Najis manusia yang terdedah busuk baunya. Tapi kalau terendam dalam air, ia tidak busuk atau kurang bau busuknya kerana sedang “diproses” oleh bakteria.

Saya pernah guna jamban tong. Kalau tidak dicurahkan minyak busuk, tak boleh “buat kerja” dan lalat pun banyak. Pernah sekali bermalam di kuaters KTM yang jamban tongnya dalam rumah. Aduhai, deritanya. Hau, kata orang Utara.

Jamban curah cukup bersih dan tak berbau kalau dijaga dengan baik. Apatah lagi tandas moden yang ada sekarang.

Yang jadi masalah dengan tandas dan sistem air kumbahan di rumah kita ialah kurang penjagaan dan penyelenggaraan ditambah pula oleh penyalahgunaan.

Ada yang campak seluar dalam, tuala wanita dan puntung rokok dalam tandas. Semua ini lambat reput atau tidak reput (non-biodegradable) menyebabkan saluran najis dan air kumbahan tersumbat.

Satu lagi yang jadi masalah besar adalah lemak dari dapur. Kalau tidak selalu dibersihkan dengan menabur garam dan menyiram air panas, saluran tandas dan air kumbahan akan tersumbat.

Masalah lemak ini menakutkan. Kalau saluran tandas dan air kumbahan di rumah kita boleh tersumbat, bayangkan saluran jantung dan tubuh badan kita. Kalau tak percaya, intailah ke dalam tangki rawatan air kumbahan dan saluran tandas di rumah kita.

Di pendekkan cerita, bukan saja sistem tandas dan air kumbahan di rumah saya bersih, malah saya dapat jimatkan duit dan bersenam secara yang produktif.

Inilah kita dilahirkan dan dibesarkan dalam keadaan serba kekurangan yang memaksa kita berdikari, mereka dan mencipta apa-apa yang tidak ada atau yang tidak mampu dibeli. Alhamdulillah.

Gula Mungkin Tidak Manis Bagi Felda

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

RAMAI pembahas meminta saya mengulas mengenai cadangan Lembaga Kemajuan Tanah Persekutuan (Felda) menjual saham anak syarikatnya, Felda Global Ventures Berhad (FGV), di pasaran terbuka dan menyenaraikannya di Bursa Malaysia.

Saya masih tidak bercadang membincangkannya, selain membuat kenyataan fakta berikut:

1. Felda wajib menjual sekurang-kurangnya 25 peratus saham FGV kepada umum melalui tawaran awam permulaan atau initial public offering (IPO) sebelum boleh menyenaraikannya di Bursa Malaysia;

2. Tetapi Felda boleh menjual lebih daripada peratusan itu dan menyenaraikannya di lebih daripada sebuah pasaran melalui “secondary listing”;

3. Dengan baki 75 peratus, Felda masih menguasai FGV kerana pegangan saham minimum yang diperlukan oleh Felda untuk menguasai dan menguruskan FGV adalah 33.3 peratus;

4. Dengan melakukan IPO, Felda boleh mengumpul modal baru. Modal itu boleh digunakan sendiri oleh Felda atau “dipinjamkan” kepada FGV untuk dilaburkan dalam projek-projek baru;

5. Dalam proses IPO, banyak pihak berpeluang mendapat pendapatan/keuntungan dalam bentuk keuntungan modal (capital gain), komisen dan yuran perundingan; dan

6. Sesiapa yang berkedudukan baik atau bernasib baik dan dapat borang merah jambu (pink form), walaupun tidak ada modal, masih boleh “gadai” dan dapat habuan up-front.

Pembelian MSM Daripada Kuok

Yang membimbangkan ialah kemungkinan dasar, strategi dan pelaksanaan kegiatan komersial Felda melalui FGV tidaklah secekap yang didakwa dan diharapkan.

Saya telah mengulas di sini dan di ruangan-ruangan lain mengenai pembelian perniagaan gula Robert Kuok di Malaysia oleh FGV pada tahun 2009 dengan harga RM1.5 bilion, pada saat-saat perjanjian pembelian gula mentah pada harga murah daripada Australia akan berakhir. Malaysia mengimport 90 peratus keperluan gulanya dan Australia adalah antara pembekal utama.

FGV membeli Malayan Sugar Manufacturing (MSM) dan ladang gula Chuping di Perlis daripada Kuok. Tahun lalu, FGV menjual sebahagian sahamnya dalam MSM melalui IPO dan menyenaraikan semula MSM di Bursa Malaysia. Besar kemungkinan FGV telah membuat keuntungan modal daripada penjualan itu.

Dua tahun kemudian, pada tahun 2011, Kuok, melalui syarikat perladangannya, Wilmar yang berpangkalan di Singapura, membeli syarikat pengeluar gula mentah terbesar Australia, CSR, dengan harga A$1.75 bilion (kira-kira RM5.25 bilion).

Kalau dulu Kuok memonopoli perniagaan gula di Malaysia, kini beliau mengusai salah satu punca bekalan gula terbesar di dunia. Beliau kini dianggarkan menguasai 10 peratus perdagangan gula dunia.

Kalau MSM terus membeli gula dari Australia, kemungkinan besar ia membelinya daripada Kuok. Begitulah liciknya “Raja Gula” kelahiran Malaysia, tetapi berpangkalan di Hong Kong itu.

Kekhuatiran mengenai pembelian MSM oleh FGV terbukti apabila harga gula mula naik dan Kerajaan terpaksa memikirkan semula dasarnya untuk mengurangkan subsidi.

Beberapa hari lalu, CIMB Research, cawangan penyelidikan CIMB Bank, meramalkan kesan negatif kenaikan harga gula terhadap MSM, walaupun Kerajaan bersetuju menaikkan kadar subsidi.

Ia mengulas yang kenaikan kadar subsidi (sebanyak 20 sen sekilo kepada 54 sen mulai awal bulan ini) tidak dapat menampung kenaikan harga yang ditanggung oleh MSM.

Ini adalah beban berganda. Walaupun Kerajaan menaikkan kadar subsidi bagi mengekalkan harga pengguna, namun kesannya kepada MSM masih negatif.

Keadaan adalah rumit. Kalau kadar subsidi tidak ditambah, harga runcit gula akan naik dan nama Felda akan busuk. Kalau nama Felda busuk, nama Perdana Menteri pun busuk juga kerana beliau adalah “mentor’ Felda.

Walaupun perniagaan gula adalah monopoli, tetapi sejak awal lagi saya berasa pembelian SMS oleh FGV kurang strategik kerana masalah bekalan gula dunia semakin meruncing dan pengguna tempatan pula sangat sensitif terhadap kenaikan harga.

Juga, sebarang masalah dengan FGV juga boleh menjejaskan kebajikan peneroka dan kakitangan Felda kerana mereka memiliki 51 saham FGV melalui Koperasi Permodalan Felda. Bagi saham FGV dimiliki oleh Felda sendiri.

Sejak dulu lagi saya berasa lebih tepat kalau perniagaan gula dikendalikan oleh sektor swasta. Setidak-tidaknya Kerajaan boleh mengalihkan beban kenaikan harga kepada mereka.

Di pihak lain, ada kebaikan kepada kenaikan harga gula kerana pengguna Malaysia berlebihan menggunakan bahan itu. Selain itu, Kerajaan wajar memikirkan semula dasar subsidi bahan itu kerana, kalau tidak silap saya, pengguna industri dan perdagangan pun menikmati subsidi gula.

Saya cadangkan, cuba minum kopi atau teh tanpa gula atau kurangkan kemanisannya. Bagi saya, rasanya lebih sedap. Saya sudah berdekad-dekad tidak makan gula dan susu pekat manis atas pilihan, bukan kerana penyakit. Di Malaysia, ramai orang berkata mereka kopi atau teh. Tetapi sebenarnya mereka minum air sirap (air gula) berperasa kopi atau teh.

Wallahualam.

"Fed Up" Tapi Kena peduli Juga

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

PEMBAHAS “Fed Up” kata dia sudah bosan (fed up) dengan cerita politik. Dia minta saya tulis balik mengenai ekonomi yang sudah lama saya tidak tulis. Apa kata, kalau saya kata, saya “fed up” dengan isu-isu ekonomi?

Kalau Saudara “Fed Up” bosan dengan politik, saya pun berhak untuk berasa “fed up” dengan ekonomi. Ada pembahas marah dan sergah saya apabila saya kritik ekonomi kita yang kurang produktif kerana terlalu banyak cuti dan asyik naik gaji.

Ini bukan soal saya sebagai usahawan, kapitalis, majikan dan pekerja (saya pun makan gaji juga), tapi soal ekonomi dan produktiviti. Kita ambil contoh yang mudah. Bulan Januari ini ada 31 hari. Tolak cuti mingguan dan cuti umum, tinggal 19 hari saja hari kerja, tapi gaji tetap sebulan. Yang kerja lebih masa pada hari cuti umum dapat gaji dua kali hingga tiga kali ganda.

Gaji 31 hari, tapi produktiviti 19 hari saja. Bulan Februari ada 29 hari. Cuti mingguan lapan hari. Cuti umum atau ganti cuti umum yang jatuh pada cuti hujung minggu tiga hari (bagi Wilayah Persekutuan). Campur semua jadi 12 hari. Hari kerja tinggal 17 hari. Gaji 29 hari, tapi produktiviti 17 hari saja.

Cuti Jelas Produktiviti

Dengan macam-macam pihak tuntut cuti umum bagi perayaan masing-masing, tidak hairanlah kalau kita lebih banyak bercuti daripada bekerja. Saya tidak tahu macam mana kita hendak jadi negara berpendapatan tinggi kalau asyik cuti saja.

Itu belum ambil kira cuti tahunan, cuti sakit, cuti belas kasihan, cuti kecemasan, cuti bersalin, cuti isteri bersalin, cuti buat amal ibadat dan cuti memang bola sepak. Nasib baik sukan kita tak cemerlang, kalau tidak lagi banyak cuti kemenangan.

Walaupun cuti umum Malaysia hanya 14 hari, tapi negeri-negeri ada cuti mereka masing-masing. Di banyak negara, kalau cuti umum jatuh pada hujung minggu, ia tidak diganti dengan hari kerja.

Antara Ekonomi Kasar dan Bersih

Kerajaan kata ekonomi kita kukuh dan berkembang pesat, tetapi ahli ekonomi dan agensi antarabangsa kata ekonomi Asia, termasuk kita, China dan India makin lemah kerana krisis ekonomi Eropah dan Amerika.

Saya pun tidak pasti selepas ditolak pertumbuhan yang tidak produktif macam rumah, kedai dan pejabat yang tidak laku dijual atau disewa, berapa peratus sebenarnya pertumbuhan ekonomi bersih.

Itu belum diambil kira lagi gaji pekerja asing yang dihantar balik ke negara masing-masing, hasil eksport yang disimpan di luar negara dan keuntungan syarikat asing yang dihantar balik ke negara masing-masing.

Kemudian pengaliran keluar wang gelap oleh sindiket jenayah daripada penyeludup dan pengedar dadah, kepada penyeludup manusia, penganjur judi haram, pengusaha pelacuran, kegiatan rasuah dan perlindungan.

Bulan lepas, Global Financial Integrity (GFI), sebuah badan bebas yang membentuk dasar kebangsaan dan pelbagai hala dan melindungi perjanjian antarabangsa bagi menyekat pengaliran haram mata wang, telah mengeluarkan sebuah laporan mengenai pengaliran haram mata wang antara tahun 2000 dan 2009.

Dalam laporan itu, ia menganggarkan yang negara membangun kerugian AS$903 bilion (kira-kira RM1,989.9 bilion) pada tahun 2009 saja. Antara tahun 2000 dan 2009, negara-negara membangun kerugian AS$8.44 trilion (RM27.8 trilion).

Lima buah negara yang paling teruk mengalami pengaliran haram mata wang adalah China, Mexico, Rusia, Arab Saudi dan negara kita, Malaysia.

Pengaliran haram daripada negara kita adalah sebanyak AS$22.2 bilion (RM67.7 bilion) pada tahun 2000 dan melonjak kepada AS$68.2 bilion (RM208 bilion) pada tahun 2008.

Saya pun hairan apa tindakan Bank Negara, Perbendaharaan dan Bahagian Jenayah Perdagangan PDRM. Yang kita takutkan ialah ahli perniagaan, usahawan dan tauke-tauke kita menggunakan saluran haram untuk membawa keluar wang dan kekayaan mereka. Mereka perah negara kita tapi hantar keluar kekayaan mereka ke negara-negara lain.

IPO dan Pinjaman Mudah

Itu kita belum cerita lagi buruk-baik cadangan IPO cawangan komersial Felda. Yang pasti akan ada pihak yang akan membuat berjuta-juta ringgit keuntungan modal (capital gain), komisen dan pendapatan yuran (fee income) macam bila Sime Darby telan Guthrie dan Golden Hope beberapa tahun lalu.

Kerajaan boleh bagi pinjaman mudah (cheap loans) beratus-ratus juta ringgit kepada pihak-pihak istimewa, tetapi ramai usahawan kecil dan sederhana Bumiputera melarat sejak Kementerian Pembangunan Usahawan dan Koperasi dihapuskan.

Kesimpulannya, kalau Saudara Fed Up bosan dengan politik, saya bosan dengan cakap-cakap mengenai ekonomi. Tetapi, macam kita tidak boleh lari daripada politik, maka kita juga tidak boleh lari daripada ekonomi. Suka tidak suka, kita kena ambil tahu dan kena ambil bahagian.

Wallahualam.

Kemungkinan Daripada Buang Kes Liwat,

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

MUTAKHIR, 20 Jan - Pendakwa Raya hari ini mengemukakan rayuan terhadap keputusan Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur membebaskan Anwar Ibrahim daripada tuduhan liwat 9 Jan lalu. Rayuan dikemukakan pada jam 4.30 petang di Pejabat Pendaftar (Jenayah) Mahkamah Tinggi. Timbalan Pendaftar, Halilah Suboh, mengesahkan hal itu kepada pemberita.

Posting Asal

DARIPADA fasa kalau – kalau Anwar bersalah, kalau Anwar tidak bersalah – kita masuk ke fasa kemungkinan kerana Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur, pada 9 Jan lalu, tidak menyabitkan tuduhan liwat ke atas beliau.

Jelas daripada keputusan Hakim Mohamad Zabidin Mohd Diah yang pihak Pendakwa Raya (aka Peguam Negara Abdul Gani Patail) gagal membuktikan di luar keraguan yang Anwar telah melakukan perbuatan liwat ke atas Saiful Bukhrari Azlan.

Antara kemungkinan yang terlintas di fikiran saya termasuklah:-

1. Pendakwa Raya mungkin (atau mungkin tidak) membuat rayuan terhadap kes itu;

2. “Perbicaraan” terhadap Anwar mungkin tidak berakhir dengan keputusan 9 Jan. Walaupun beliau menang perbicaraan dalam mahkamah undang-undang, beliau pasti akan terus dibicarakan di mahkamah pendapat umum (the court of public opinion);

3. Beberapa hari sebelum penghakiman 9 Jan, parti beliau sendiri, PKR, telah berusaha keras mengembleng “the court of public opinion” sebagai persediaan kalau-kalau beliau disabitkan kesalahan liwat;

4. Sebaik saja beliau dibebaskan daripada tuduhan itu, PKR dan penyokong beliau yang lain segara menggerakkan pendapat umum bagi menaikkan kewibawaan mahkamah dengan memuji kebebasan kehakiman. Dengan menaikkan kewibawaan kehakiman, mereka berharap menaikkan kewibawaan Anwar hasil keputusan itu;

5. Kerajaan tidak mempunyai sebarang pilihan melainkan akur kepada keputusan itu sambil mencari apa jua perbatuan politik yang ada dengan mengatakan bahawa kehakiman adalah bebas dan Kerajaan tidak campur tangan. Lagipun, tidak ada siapa yang boleh Kerajaan salahkan selain dirinya sendiri kerana itulah standard pendakwaan yang ada kepadanya;

6. Kalau PKR, Pakatan Rakyat dan penyokong Anwar yang lain pintar dan pantas menggunakan “the court of public opinion”, saya rasa penentang-penentang beliau juga akan menggunakan pentas yang sama untuk terus membicarakan beliau;

7. PR mungkin bertambah kuat, tetapi ada kemungkinan yang pengundi, khasnya Melayu, akan bertambah takut terhadap kemungkinan status quo agama, bangsa, bahasa, budaya dan ekonomi diubah dengan drastik jika PR menang PRU nanti;

8. Harus diakui iaitu wujud perbezaan antara simpati dengan Anwar dan percaya kepada beliau. Mungkin ramai bersimpati dengan Anwar, tetapi tidak semua percaya kepada beliau;

9. Bukan Anwar dan PR sahaja akan dibicarakan di mahkamah pendapat umum tetapi juga Perdana Menteri, Mohd Najib Abdul Razak, Barisan Nasional dan Kerajaan;

10. Realiti penting. Kedudukan ekonomi, inflasi, kadar jenayah, gula-gula pilihan raya, penghapusan PPSMI, penarik-balikkan novel Interlok kerana protes orang Hindu, bandar dan kampung yang semakin kotor, kepala lembu di kuil, kepala babi di masjid, gereja dibakar, transformasi dan reformasi semuanya akan memberi kesan kepada pertimbangan pengundi; dan

11. Yang akan menjadikan PRU nanti sensasi dan kontroversi adalah isu-isu peribadi, daripada liwat kepada khalwat, nepotisme anak isteri dan dinasti, rasuah dan penyelewengan, lembu, kerbau, permata dan rumah di kayangan.

Wallahualam.

Banyak Kalau Dalam Keputusan 9 Januari

A Kadir Jasin

[Kalau guna “anonymous” tolong beri nama sebenar atau nama samaran di awal dan akhir ulasan. Komen “anonymous” tidak akan disiarkan.]

MUTAKHIR, 9 Jan - Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur mendapati Ketua Pembangkang Parlimen, Anwar Ibrahim, tidak bersalah atas tuduhan melakukan liwat ke atas Mohd Saiful Bukhari.

Posting Asal

PADA 3 Jan baru lalu, media massa melaporkan yang kepemimpinan Pakatan Rakyat (PR) sebagai berkata, mereka bersedia menghadapi kemungkinan ketua de fakto mereka, Anwar Ibrahim disabitkan kesalahan liwat yang akan diputuskan 9 Jan ini.

Yang memberikan jaminan itu tidak lain dan tidak bukan Anwar sendiri. Malaysian Insider memetik beliau sebagai berkata:

“Kepimpinan Pakatan Rakyat bukan sahaja saya dan (Datuk Seri Dr Wan) Azizah Wan Ismail) tetapi Datuk Seri Abdul Hadi Awang dan Lim Kit Siang telah membincangkan perkara ini... Jika saya dipenjarakan, terlibat dalam kemalangan atau ditembak, kami bersedia, membincangkan pelbagai kemungkinan, satu, dua atau tiga senario.”

Hari ini, 5 Jan, The Star pula melaporkan yang PR telah mengenal pasti calon bakal Perdana Menteri dan pengganti Anwar. Yang membuat kenyataan itu pun Anwar juga.

Sebenarnya banyak “kalau” yang boleh diperkatakan antara sekarang hingga 9 Jan dan selepas itu.

1. Kalau Parti Keadilan Rakyat dan sekutu politiknya berjaya dengan rancangan mereka, 100,000 orang akan berdemonstrasi di Kuala Lumpur pada 9 Jan ini;

2. Kalau Anwar dibebaskan, mereka akan berdemonstrasi kerana kehakiman memihak kepada mereka. Boleh jadi juga mereka akan memuji Kehakiman Malaysia kerana bebas dan berani;

3. Kalau Anwar disabitkan kesalahan, mereka akan berdemonstrasi kerana kehakiman tidak memihak kepada mereka dan, mungkin juga, menuduh Kehakiman Malaysia dikongkong pemerintah;

4. Kalau Anwar memang, Perdana Menteri Mohd Najib Abdul Razak dan Barisan Nasional akan hadapi masalah besar dalam Pilihan Raya Umum (PRU) nanti. Anwar akan menjadi hero dan kredibiliti Mohd Najib merudum;

5. Kalau Anwar kalah, dia akan sekali lagi dianggap mangsa penganiayaan politik dan “mati syahid” oleh penyokong tegarnya dan oleh generasi muda yang kurang faham mengenai sodomi satu dan salah guna kuasa 1999/2000;

6. Kalau Anwar masuk penjara, kesan undi simpati yang menyebabkan BN hilang banyak kerusi dan kalah DUN Terengganu dalam PRU 1999 mungkin berulang; dan

7. Kalau hal ini berlaku, BN akan mendapati lebih sukar mempertahankan kedudukannya kerana ia kini jauh lebih lemah daripada tahun 1999.

Itu adalah antara “kalau” yang terlintas di fikiran saya. Para pembahas dipersilakan untuk menyumbang “kalau-kalau” lain kalau ada. Wallahualam.